Hét magazine over quads, waterscooters en meer...

Dit was Pont-de-Vaux 2022!

door

Ook afgelopen jaar stonden er weer veel Nederlandse heren en dames aan de start van de prestigieuze races in Pont-de-Vaux. Om erachter te komen hoe zo’n weekend voor ze is geweest, kan je dat eigenlijk het beste aan ze zelf vragen. Sterker nog: ze schreven het allemaal voor ons op!

Gerco van de Craats

Dit jaar was ik voor de tweede keer in Pont-de-Vaux. Vorig jaar reed ik de wedstrijd als duo, maar dit jaar wilde ik het graag alleen proberen. De start was iets waar ik erg tegenop zag. Ik had namelijk een kickstart, terwijl de meeste deelnemers een elektrische starter hadden. Ik was bang dat mijn quad niet meteen aan zou slaan, waardoor ik niet snel weg zou kunnen komen. Mijn angst bleek terecht…

Tijdens de eerste manche startte mijn quad pas na 10 keer kicken. Dat zorgde ervoor dat ik bij de start als nummer 105 van de 106 weg was. Dat was erg vervelend, want in de tijdtraining wist ik een mooie 7e startplek te bemachtigen. In de eerste ronde heb ik gelukkig 50 anderen weten in te halen… De eerste 2 uur vielen me niet mee. Het was 32 graden en ik had de eerste paar rondes al veel energie verloren omdat ik van achter moest komen. Daarnaast had ik veel pech met mijn dodemanskoord, die sprong er namelijk steeds uit. Dat zorgde ervoor dat ik in totaal 13 keer stil kwam te staan. Wat dus ook betekende dat ik 13 keer opnieuw moest kicken. Na twee uur lang alles gegeven te hebben wist ik een 13e plek van de 106 te bemachtigen. Al met al was ik dan ook dik tevreden.

De tweede manche had ik hetzelfde probleem. Opnieuw startte mijn quad pas na een paar keer kicken. Dus opnieuw reed iedereen me voorbij. Uiteindelijk wist ik weg te komen met een 58e plek. Het rijden ging super! Na een uur lag ik P3. Ik had een grote voorsprong op de nummer 4 dus ik had deze manche als derde kunnen finishen. Helaas… het laatste kwartier braken de steunen van mijn subframe af, waardoor ik de hele achterkant van mijn quad verloor. Aangezien ik niet graag opgeef, besloot ik door te rijden. Ik heb de wedstrijd uitgereden met een halve quad! Dit was alleen mogelijk omdat ik zo hard werd aangemoedigd door alle toeschouwers langs de baan. Dat gaf een hoop motivatie. Toen ik over de finish kwam, had ik het gevoel alsof ik de 12-uurs race had gewonnen. Mensen stonden langs de kant de juichen en te applaudisseren. Wat een mooie ervaring!

Volgend jaar zal ik uiteraard weer aan de start verschijnen, maar dan wel met een elektrische starter! Ik heb er nu al onwijs veel zin in.

Van Eerd Racing

In het laatste weekend van augustus heeft het Van Eerd Racing team deelgenomen aan de 4-uurs race in Pont-de-Vaux.

De deelnemers voor Van Eerd Racing:

  • Joyce Van Eerd  #22
  • Kenny van Eerd #16
  • Roy Van Eerd en Steyn Heun #15
  • René van Eerd en Ton van der Jagt #12

Normaal rijden wij wedstrijden in Nederland waarbij Roy en Steyn in de Rookie klasse rijden, Kenny & Joyce rijden voor het NK-klassement.

Deze wedstrijd was iets verder weg, namelijk in het zonnige Frankrijk, waar meer dan honderd deelnemers op het startveld stonden. Vorig jaar hebben Kenny, Joyce, Roy en Steyn ook al deelgenomen aan Pont-de-Vaux: Steyn en Roy in de Kids Klass, Joyce samen met Eline Duivenvoorden in de ‘Kenny Contest’ en Kenny met Gerco van de Craats ook in de ‘Kenny Contest’. Dit jaar hebben Joyce en Kenny de ‘Kenny Contest’ alleen gereden. Hier zijn Roy en Steyn als duo opgestapt, evenals René en Ton. De ‘Kenny Contest’ werkt als volgt: vrijdag wordt er ‘s ochtends getraind en kort daarna is de kwalificatie voor de startposities. ‘s Middags wordt de eerste 2 uur van de 4-uur durende Contest gereden, en op zaterdag wordt de overige 2 uur gereden.

Vrijdag was de temperatuur hoog, rond de 33 graden. Gelukkig hadden wij zaterdag de race al vroeg in de ochtend, waardoor de temperatuur prima te doen was. Dit jaar wilde Joyce de ‘Kenny Contest’ alleen proberen te rijden. Helaas heeft ze hem dit jaar niet uit kunnen rijden. Met de start stond ze net achter haar vader, gelukkig was ze met de start twee keer sneller weg dan hij. Na de eerste twee uur liep haar quad niet meer helemaal zuiver. Behalve dat waren haar handen volledig beurs en zaten ze onder de blaren. Met de start van het tweede deel van de wedstrijd heeft ze een aantal rondes gereden waarna haar quad nog slechter begon te lopen. Ze is gestopt met de wedstrijd, omdat ze uiteindelijk maar 4 versnellingen had in plaats van de 5 die ze normaal heeft. Haar 4e versnelling begon ook steeds slechter te lopen, waardoor ze uiteindelijk de wedstrijd moest staken

Kenny had geen beste tijd neergezet tijdens de kwalificatie, maar wist zichzelf op de eerste dag terug te rijden naar een 24e plaats. Helaas is zijn quad een half uur voor het einde kapotgegaan en is hij de eerste dag geëindigd op de 92e plaats. De tweede dag gaf Kenny aan veel moeite te hebben met de baan, aangezien deze gesproeid was en daardoor spekglad was. Na één uur was de baan redelijk droog en klom hij in het klassement naar een 38e plaats. De eerste dag is voor René en Ton prima verlopen en zij zijn daar ook geëindigd op de 66e plaats. De tweede dag zijn ze helaas uitgevallen door technische problemen. Beiden mannen zijn de 50 al gepasseerd, om deze reden hadden zij dan ook als doel om de race uit te rijden en zo hoog mogelijk te eindigen in de veteranen klasse. Roy en Steyn hebben het heel goed gedaan. Beide jongens zijn nog onder de 18, namelijk 15 en 16 jaar oud. Ze hebben beide dagen de volledige twee uur uitgereden: op de eerste dag eindigden ze op een 44e plaats en op de tweede dag op een 35e plaats. Een goed duo, dat smaakt naar meer!

Graag willen wij Benjo Kellerman bedanken voor de goede zorgen. Hij heeft de inschrijving verzorgd en ter plaatse nog de nodige zaken geregeld. Kortom, het was een topweekend waarin wij als Van Eerd Racing veel geleerd hebben. Grote kans dat Van Eerd Racing volgend jaar weer aan de start staat van Pont-de-Vaux 2023!

Mirte en Mike van de Werken

Cross team Mirte en Mike van de Werken zijn dit jaar weer naar Pont-de-Vaux geweest. Voor Mike was het dit jaar de eerste keer dat hij mee mocht doen, vanwege zijn jonge leeftijd. Mirte en Mike hadden al lekker getraind op harde banen dus zijn we goed voorbereid naar Frankrijk vertrokken. De parade op donderdagavond was een geweldige belevenis, met plus minus 450 quads in het donker, met verlichting op de quad door het dorp heen. De volgende dag was al vroeg in de ochtend de eerste training, deze verliep voor zowel Mirte #10 als Mike #11 goed.

Mirte noteerde de snelste tijd in haar klasse en Mike de vierde tijd. Met een goed gevoel naar de eerste manche dus, maar na goed van start te zijn gegaan volgde na een paar ronden een grote crash van Mirte. Na even bij te zijn gekomen van de crash is ze toch weer opgestapt en knokte ze zich dapper terug naar een derde plaats. Mike reed knap naar een vierde plaats. Na de nodige verzorging van Mirte en de quad weer gerepareerd te hebben waren ze klaar voor de tweede manche. Deze ging goed van start voor zowel Mirte als Mike.

Mirte finishte als eerste en voor Mike was het dit keer zelfs de derde plaats. De volgende dag was het tijd voor de derde manche, waarbij Mirte weer een keurige eerste plaats behaalde. Mike had helaas een probleem bij de eerste bocht waardoor hij een tijdje stil stond, maar daarna reed hij zichzelf weer super terug naar de vijfde plek. Eindresultaat: Mirte eerste bij de dames en tweede in haar klasse. Mike een super vierde plaats. Samen met de kinderen kijken we terug op een superleuke en gezellige week. Op naar volgend jaar! 

Eline Duivenvoorden

Dit jaar was voor mij de derde keer dat ik Pont-de-Vaux zou rijden. Na in 2019 met de kids mee te hebben gedaan en in 2021 de 4-uur Kenny Contest in een duo te hebben gereden, zou ik dit jaar wederom in de 4-uur Kenny Contest uitkomen. Dit jaar ben ik eigenlijk zonder al te hoge verwachtingen naar Pont-de-Vaux gegaan. Het was de eerste keer dat ik de 4-uurs Kenny Contest helemaal alleen zou rijden en had nog nooit zo’n lange tijd achter elkaar op de quad gezeten.

Met 110 deelnemers startte op vrijdag de tijdtraining, daar heb ik een 37ste tijd neergezet, waar ik wel tevreden mee was. Vrijdagmiddag gingen de eerste 2 uur van start. Ik had geen idee wat ik precies kon verwachten en hoe zwaar het zou worden dus ik ben gewoon van start gegaan met de intentie om alles eruit te halen wat erin zat. Ik had een hele goede start, zat ver vooraan dus ik heb het gas constant vol opengehouden en na een uur en een kwartier lag ik zelfs op een 6e positie, toen moest ik de pits in om te tanken. Na een snelle pitstop kwam ik weer terug de baan op. Daarna begonnen de blaren overal op de handen te zitten wat erg pijnlijk was, maar geprobeerd om er zo min mogelijk aan te denken. Na 2 uur ben ik op een 14e plek overall geëindigd en als tweede dame.

Nooit verwacht dat ik zo ver vooraan mee zou doen, dus ik was zeker trots op dit resultaat. De volgende dag werd de laatste 2 uur gereden. Wederom had ik een top start en had veel vertrouwen op de quad waardoor de snelheid weer hoog lag, ondanks dat het stuur bijna niet meer vast te houden was door de blaren. Na een uur en een kwartier lag ik rond een 15e plek en tweede dame, toen kwam ik binnen om te tanken. Na de pitstop was ik weer bezig met terug naar voren komen, maar helaas, na 1,5 uur stopte de quad ermee door een mechanisch probleem. Ontzettend balen, maar ik heb van begin tot einde alles gegeven en heb enorm genoten van het rijden. Ik ben alsnog blij met wat ik deze wedstrijd heb laten zien. Volgend jaar nieuwe ronde, nieuwe kansen!

DVR team #104

Rond april-mei 2022 was het definitief: het vierde team van Marc de Vries (DV Service & Parts) was compleet. De Yamaha YFZ450R klaargemaakt door De Vries met nummer 104 zou worden bestuurd door Mick Gieling, Guy Hop en Max Kloekke. Voor allen de eerste keer dat ze zouden deelnemen aan de 12-uurswedstrijd van Pont-de-Vaux. Max en Guy waren wel bekend met het 3,8 km lange circuit, maar voor Mick was het compleet nieuw. Aangekomen op de paddock in Pont-de-Vaux werden de heren welkom geheten door Marc en tot ieders verbazing stonden alle tenten in de pitstraat al gereed. Compleet met gevulde koelkasten, water en frisdrank, gereedschapskisten, verlichting en alles wat je maar kunt bedenken wat nodig is voor de wedstrijd. 

Vrijdag 26 augustus kwamen de rijders voor de eerste keer in actie in de tijdstraining. Er werd een tijd gezet goed voor de 52ste plaats van zo’n 80 teams. De wedstrijd van 12 uur bestaat uit drie manches van vier uur: twee manches op zaterdag, waarvan één deels in het donker, en de derde manche op zondagmiddag.

De eerste manche werd gestart door Max, door middel van een Le Mans start. Na anderhalf uur rijden in de zinderende zon kwam hij in de pits. De monteurs van DVR zorgden ervoor dat de tank snel werd gevuld zodat Mick de race kon voortzetten. Als laatste was Guy aan de beurt. Hij bracht de quad binnen op een nette 30ste plaats.

De tweede manche startte Mick als eerste. Hij was snel weg maar werd helaas in de eerste bocht aangetikt en kwam hierdoor achterstevoren op de baan te staan. De verloren plekken werden snel heroverd door hem. Bij de wissel nam Guy het stuur over. Inmiddels was het al aardig donker geworden dus werd het tijd om de verlichting in werking te stellen. Voor Max, die als derde zou starten, was het de eerste keer om in het donker te rijden. Het was even wennen maar met een enorme bak licht waren de tijden al snel hetzelfde als overdag. Het team kwam als 28ste binnen.

De derde en laatste manche op zondagmiddag ging Guy als eerste van start, gevolgd door Max en als laatste Mick. Bij de laatste wissel werd er tijdens het tanken door de oplettende Liam Garbett een langzaam leeglopende achterband opgemerkt. Binnen een tiental seconden werd er door de super gemotiveerde monteurs een wiel gewisseld. Team 104 werd in de derde manche als 19e afgevlagd. Totaalstand een 20ste plaats.

Mede dankzij Marc, de monteurs van DVR, het tapen van de handen door Liam, familie en aanhang een zeer geslaagd evenement. Eindstand voor team 104: een 20ste plaats. Het geheel werd afgesloten met een barbecue verzorgd door de familie de Vries, Van der Jagt en Bac.

Dit artikel stond in de december-uitgave van Quadxpress magazine. Het nummer nabestellen of voordelig een abonnement afsluiten? Klik dan op de volgende link.

Met speciale dank aan Jennifer Hop

Foto’s: Anthony Brebant, Ronald Kloekke, Jennifer Hop